Jæja?
Seifur... Konungur grísku guðanna.
Skrifaðu í öskuna, svo ég geti spáð í framtíðina.
Ég sé... voldugt tré á hjara veraldar.
Og á greinum þess hanga kúpa og reyfi hrúts.
Gljándi og skínandi, því þau eru verðlaun guðanna. Gullið reyfi.
Það er enginn tími fyrir gátur. Segðu mér frá kvöldinu í kvöld.
Pelías, í kvöld muntu sigra konungsríkið Þessalóníu.
Þú munt drepa Aristo konung, og bera kórónu hans.
Allt þetta muntu gera óttalaust, því þannig mælir Seifur um.
Ef að Seifur verndar mig, þarf ég ekki á þessu að halda.
Ég færi það guðunum að fórn.
Því er einnig spáð, að þó að þú ávinnir þér kórónu Aristos -
- munir þú, þegar Seifur mælir svo, tapa henni til barns Aristos.
- Þá mun Aristo engin börn eiga. - Hann á þrjú.
Tvær dætur, Pílómelu og Bríses, og son, Jason.
Þau munu deyja ásamt föður sínum í kvöld.
Hera, drottning guðanna, verndaðu barnið, systur mína, Fílamelu.
Og sé ég, Bríses, þess verðug, verndaðu mig líka.
- Ert þú dóttir Aristos? - Þögn! Hún er að biðja.
Fyrir systur sinni, og föður sínum, Aristo, sem var myrtur.
- Ert þú hofgyðja? - Ég þjóna guðunum.
- Hefur Bríses ákallað Heru? - Það hefur hún.
- Hefur gyðjan heyrt bænir hennar? - Já.
Biddu þá fyrir mér.
- Það er vilji Seifs. - Nei, það er þinn vilji.
Seifur hefur gefið þér konungsríki. Héðan í frá ertu einn.
Guðirnir yfirgefa þig. Maður mun koma á einum sandala.
- Og enginn guð mun vernda þig. - Maður á einum sandala?
Barnið sem slapp undan. Jason.
Því var mér ekki sagður allur spádómurinn?
Því lét Seifur mig drepa hana, þegar aðeins þurfti að drepa Jason?
Seifur fær menn ekki til gerða sem þinna. Það gera menn sjálfir.
Til að guðirnir þekki þá, og til að mennirnir skilji sjálfa sig.
Að drepa Jason hjálpar þér ekki.
Drepirðu hann drepur þú sjálfan þig.
Seifur, eiginmaður minn, skipaðir þú fyrir um vanhelgun á hofi mínu?
Það var Pelías. Hann var ekki ánægður með að vinna Þessalíu.
Hann reyndi að komast hjá því að missa hana eins og ég mælti um.
Ég veit að þér er misboðið.
En vertu þolinmóð. Drengurinn, Jason, mun hefna þín.
- Hvernig? - Ég sé ekki um smáatriði.
Og vegna þess var ung stúlka myrt, og hof mitt vanhelgað.
- Ég vil hjálpa Jason. - Nei. Þú getur hjálpað Fílamelu.
- Hitt er karlmannsverk. - Nei, ég vil hjálpa Jason.
Verði þér að ósk þinni.
Hversu oft ákallaði Bríses þig með nafni?
- Fimm sinnum. - Hjálpaðu bróðurnum fimm sinnum.
Fimm sinnum máttu hjálpa honum að steypa Pelías af stalli.
Það eru mín lokaorð.
20 ár munu líða þar til Jason er fullorðinn. Andartak á Ólympus.
En 20 löng ár fyrir Pelías konung.
Varlega þræðir hann vegi Þessalíu.
Já, Pelías. Mörg ár hafa liðið í bið þinni eftir manninum -
- sem kemur til að drepa þig. Maðurinn á einum sandala.
- Ég á þér líf mitt að launa. - Þetta var gott vað.
- En ég týndi öðrum sandalanum. - Á hvaða leið ert þú?
- Til kunungshallarinnar. - Pelíasar?
- Pelíasar konungs Þessalóníu. - Þá get ég hjálpað þér áleiðis.
En fyrst verður þú að þiggja gestrisni búða minna.
Fáðu þér sæti.
- Þú hefur ekki sagt til nafns. - Ég er Jason, konungur Þessalóníu.
Mér var bjargað, og ég var alinn upp í útlegð.
- Nú kem ég að krefjast ríkis míns. - Ég hef beðið þín í 20 ár.
Pelías hefur breytt ríki mínu -
- úr því að vera stolt Grikklands, í grimmt og illt ríki.
Þegar faðir þinn tapaði ríki sínu barðist enginn maður eins og ég.
Í þetta sinn er bardagi ekki nóg. Ég get fundið Pelías og drepið hann.
En fólkið þarf ekki bara leiðtoga. Því finnst það yfirgefið af guðunum.
Fólkið þarfnast kraftaverks.
Ég hef heyrt um tré, og gullið reyfi sem hangir í greinum þess.
Þetta hef ég líka heyrt. Og fleiri. Þeir segja það sé gjöf guðanna.
Það hefur lækningamátt, færir frið, og bjargar frá hungursneyð.
Ef ég kæmi með það til Þessalóníu myndi það hvetja fólkið -
og þurrka út margra ára harðríki.
Land mitt yrði eins ríkt og það var áður en Pelías myrti föður minn.
Jason, hlýddu ráði mínu.
Leitaðu að gullna reyfinu. Láttu Pelías ekki vita af þér.
Byggðu skip, finndu áhöfn. Þegar þú hefur fundið reyfið -
- þá, og ekki fyrr, snýrðu aftur og drepur Pelías.
Og nú skalt þú hvílast. Félagar mínir eru í í þinni þjónustu.
Faðir minn, því léstu hann lifa?
Drepi ég hann, Akastos, er úti um mig.
Á meðan hann leitar reyfisins er hann á hjara veraldar.
- Og ég er öruggur. - Og finni hann það?
Þú verður þar líka.
Kemur þú að ákalla guðina, Jason?
Væri svo, hefði ég ekki kosið þann sem liggur.
Þetta er bara stytta.
Stundum eru guðirnir ósáttir. Stormar geysa. Hof hrynja.
- Hermes... - Já?
Nei, ég sagði að styttan væri af guðinum Hermes.
Ó, já. Hann færir drauma, og reikar um í nóttinni.
Jason...
Enginn maður getur sagt þér hvernig þú finnur reyfið.
Er ekki tími að spyrja guðina?
Þeir svara ekki hinum trúuðu. Myndu þeir svara trúleysingja?
- Fylgdu mér. - Því þá?
Svo þú munir trúa. Og þú fáir svar.
Þú vinnur, herra minn. Bardagann, en ekki stríðið.
Þessi siglingaleið er of grunn fyrir galeiður.
Hera, þú verður að læra að vinna án þess að svindla.
Eða allavega að tapa með reisn.
- Komdu sæll, Hermes. - Komdu sæll, Seifur, drottinn minn.
- Það virðist vanta eitt stykki. - Kannski get ég hjálpað.
Velkominn á Ólympusfjall.
Loksins kemur Jason á Ólympusfjall.
Enginn maður ákallar guðina nema hann vilji eitthvað.
Við fengum þig hingað.
Ég hélt ekki að dauðlegir gætu beðið guðina um hjálp.
- Hvað þá heimsótt þá. - Þú ert alla vega hreinskilinn.
Sem er meira en segja má um flesta menn. Hvers óskar þú?
- Skips? Áhafnar? - Nei, það get ég útvegað sjálfur.
- Hvað muntu nota í stað gulls? - Hjörtu mannanna.
Ég er Hera, ég vernda þig á ferð þinni.
En Seifur hefur takmarkað það hversu oft ég má hjálpa þér.
Segðu ekkert. Ég veit spurninguna.
Er gullna reyfið til, og hvar er það?
- Það eru tvær spurningar. - Ég gef þér aðeins eitt svar.
- Leitaðu Kolkis. - Það er þá til.
En Kolkis er á hjara veraldar. Enginn Grikki hefur siglt þangað.
Nú, eftir að heyra þetta, ertu viss að þú þarfnist ekki hjálpar minnar?
Hugsaðu þig vel um. Ég bauð honum skip. Skip og áhöfn.
- Og hann hafnaði mér. - Hafnaði hjálp guðanna?
Hvaða skip getur siglt svo langt? Hvaða áhöfn er nógu hugrökk?
Ég mun segja smiðunum að verðmætur farmur bíði í Kolkis.
Að ekkert nema sterkasta skip sem byggt hefur verið komist þangað.
Íþróttamenn Grikklands eru stoltir. Aðeins hinir bestu munu fylgja mér.
Ég mun kunngera leikina. Bjóða þeim sterkustu í Grikklandi.
Aldrei verða haldnir betri leikir. Nema guðunum sýnist svo.
Ég gerði rétt þegar ég valdi þig.
Guðunum er mesta hjálpin í þeim sem síst vilja hjálp þeirra.
Velkominn, Polýdevkes.
Kastor frá Spörtu.
Akastos frá Þessalóníu.
Vel gert.
Palerus frá Aþenu, besti bogmaður Grikkja.
Evfemos frá Tenarum. Spíro, frá Sýrakúsu.
- Herkúles! - Hann er hér!
Ég ætla mér að sigla með þér. Segðu mér hvern ég á að sigra.
Engann. Þú ræður við þá alla.
Herkúles... já.
- Herkúles? - Yes?
Ég er Hýlas. Ég kom of seint til að taka þátt í leikjunum.
En geti ég sigrað þig í einhverju, verður Jason að taka mig með.
Hann gæti jú þurft á gáfum að halda, jafnt sem kröftum.
Eigum við að keppa?
Í kringlu?
Komdu þá.
Sérðu þennan klett? Enginn hefur kastað svo langt.
Á að kasta í hann, eða yfir hann?
- Þú nærð ekki hálfa leið. - Þú fyrst.
Ég hef aldrei kastað kringlu. Mig langar að sjá hvernig það er gert.
Látið Hýlas njóta sigursins.
- Þú kemur með okkur. - Heill þér, Hýlas.
Ég hef fundið hina bestu áhöfn, nú vantar okkur skip hennar vert.
- Argos? Argos? - Halló?
- Ert þetta þú, Argos? - Hver er þar?
- Þetta er Jason. - Komdu um borð.
- Svo þú snerir aftur. - Þetta er gott skip.
Já. Þetta er gott skip. Tilbúið að sigla.
Við eigum eftir að skíra það. Ég mun kalla það Argó eftir smiðnum.
Argó?
Eftir að þú sérð styttuna gætir þú skipt um skoðun. Þessa leið.
- Er þetta stefnið? - Skuturinn.
En hún á að vaka yfir því sem framundan er.
Ég get ekkert við því gert. Eitthvað fékk mig til þessa.
Hera, drottning guðanna.
- Hvað? - Ekkert.
- Þér er sama þó hún sé hér? - Já.
Mér líka. Mér finnst eins og vakað sé yfir okkur.
- Hvenær siglum við? - Á morgun.
- Ekki sóa því. - Það skiptir engu.
Leyfið honum að hvílast. Við þurfum vatn. Þrír sopar á dag nægja ekki.
- Fylgdu ráði mínu. Aftur til Íkos. - Við töpum fimm daga siglingu.
Við höfum ekki nóg vatn í þann tíma sem þarf til að sigla til Íkos.
Engar áhyggjur. Hann hlustar ekki á mig. Bara hann hlustaði á einhvern.
Enn að kvarta? Sjómenn kvarta alltaf.
Þeir hafa eitthvað að kvarta yfir Ekkert vatn. Blöðrur á höndunum.
Þeir ættu að nota saltvatn. Það herðir húðina.
Sinntu þeim. Ég skal stýra.
Hera... þú sagðir að þú myndir hjálpa mér nokkrum sinnum.
- Þú sagðir mér frá Kolkis. - Og ég varpaði Pelías af hestinum.
Pelías? Svo það var Pelías konungur.
Ég veit hvað þig vantar. Dragðu upp segl og stefndu norður.
Þið komið til Bronseyjar á hádegi.
- Ég hef aldrei heyrt um hana. - Það hefur enginn dauðlegur.
Hefestos bjó þar, og smíðaði vopn handa Seifi.
Óttastu ekki. Hefestos er farinn.
Ég sé til þess að þið komist, en hlustaðu vel eftir.
Taktu hjálminn. Dragðu upp segl!
Við náum landi á hádegi. Þá getið þið etið fylli ykkar.
Við getum tekið mat og vatn, en ekkert annað.
Ekkert annað.
- Konur meðtaldar? - Já.
Sjái ég stúlku með þrýstin læri og hlýtt hjarta, stöðvar mig enginn.
- Talos gerir það. - Er hann bardagamaður?
Ég nefndi engan mann. Mat og vatn, Herkúles. Ekkert annað.
Jason, hver sagði þér af eyjunni?
Gyðjan Hera.
Snúið á bakborða. Rólega.
Heftið seglin.
Á land í matar- og vatnsleit.
- Geitur, sjómenn góðir. - Geitur?
- Hvað viltu með geitur? - Sumir eru svangir og þyrstir.
Svona nú.
Hérna er ein í pottinn.
Herkúles!
- Er hann ekki Títani? - Gæti verið. Nógu er hann stór.
Minntist Jason ekki á Talos?
Hefestos mótaði styttur af guðunum hérna.
Og setti þær upp, svo allir gætu séð.
Herkúles...
- Þetta er fjársjóðsgeymsla! - Fjársjóðsgeymsla guðanna!
Sjáðu þetta. Og þetta! Perla.
- Þetta er spjót! - Í skartgripaskríni?
Þetta er brjóstnál.
Þetta er nytsamt vopn. Förum aftur til skips.
- Herkúles... - Hvað?
Þú ættir að skila þessu. Mundu hvað Jason sagði.
Þess verður ekki saknað.
Gæti guðirnir þess ekki, vilja þeir það greinilega ekki.
Hlýtur að hafa verið vindurinn.
- Sástu þá ekki eftir það? - Kannski fann Herkúles konu?
Talos!
Snúið við!
Ég varaði þig við. Herkúles á sök á þessu. Talos reynir að drepa ykkur.
- Hvernig vinn ég á honum? - Sóaðu ekki gjöfum guðanna.
Vopn okkar kom að engu gagni. Ég endurtek spurninguna.
Þá verð ég að svara. Notið gáfur ykkar.
- Horfðu á ökkla hans. - Ökklana?
Ég get ekki sagt neitt annað.
- Jason! - Þú óhlýðnaðist fyrirmælum mínum.
Lokkið hann hingað. Haldið fjarlægð. Ég fel mig hér, Akastos.
Ég geri mitt besta til að senda hann til þín, Jason.
Gættu þín á fæti hans!
Hýlas!
Herkúles, þú skildir eftir...
- Og? - Við leituðum, Argos.
- Og ég skal leita betur. - Hýlas var með okkur. Hann hljóp.
- Síðan hvarf hann. - Hann gæti hafa meiðst.
Eins og Palínúros. Við þurftum að bera hann um borð.
Herkúles, Hýlas er látinn.
Það var vilji guðanna.
Drengur deyr vegna mistaka minna?
Ég hefði átt að vera hjá honum.
Leitið til myrkurs. Við siglum ekki fyrr en þá.
Sigldu þegar þú vilt. Ég fer ekki frá eyjunni fyrr en Hýlas finnst.
Jason, skilur þú Herkúles eftir, okkar besta mann?
- Ég sigli ekki án hans. - Né ég.
Ekki heldur ég!
Komið með mér.
Er einhver maður hér, sem ekki hlýðnast guðunum?
Við gerum eins og gyðjan Hera mælir fyrir. Mæli hún til okkar.
Þetta er síðasta tækifærið, Jason.
Síðasta skiptið sem ég hjáIpa þér.
- Ég skil. - Þá vitið þetta. Hýlas er látinn.
Herkúlesi er ekki ætlað að sigla lengra með Argó.
- Seifur ætlar honum annað. - Og við, Hera?
Siglið til Frigíu. Finnið þar Fíneos, þann blindaða.
Aðeins hann getur hjáIpað ykkur.
Drögum upp segl.
Svona, allir á sinn stað.
Seifur, ég var syndari. Ég neita því ekki.
En ég syndgaði ekki dag hvern. Því refsar þú mér daglega?
Hvað í guðanna nafni er þetta?
Jason!
- Ert þú Fíneos? - Já.
Taktu um handlegg minn, ég sé ekki þinn. Ekki hörfa.
Seifur gaf mér spádómsgáfu, en ég misnotaði hana, og var blindaður.
Seifur skipaði Harpýjunum að pína mig.
Jason, hlustaðu á mig.
Guðirnir hafa sagt mér að segja þér það sem þú vilt vita.
Guðirnir hafa gengið of langt.
Þeir geta refsað manni svo mikið, að einn daginn afneitar maður þeim.
Og hann segir, "Allt í lagi, Seifur, láttu jörðina gleypa mig. "
Ég mana þig!
Urraðu að vild, Seifur, mér er alvara.
Jason, ég segi þér það sem þú vilt, ef þú mætir kröfum mínum.
- Hverjar eru þær? - Frelsaðu mig frá Harpýjunum.
Hafi Seifur sent þær til að plaga hann, getum við ekkert gert.
- Ég krefst þess. - Við gerum eins og þú vilt.
Við gerum þig að herra yfir Harpýjunum.
Takið reipin!
Núna!
Kastor, Faleros! Finnið timbur til að byggja búr.
Hérna, svangi vinur. Stór fiskur handa þér, og meira vín.
- Nú höfum við gert okkar. - Hvað viljið þið vita?
- Leiðina til Kolkis. - Hún liggur á milli Skellidranga.
Stefnið norðvestur, og þið komið þangað eftir fimm daga.
Stefnið norðaustur eftir Drangana Þá komið þið til Kolkis.
- En hvaða guðir vernda ykkur? - Engir, núna.
- Þið komist aldrei gegnum drangana. - Hvernig eru þeir?
Það segir sig sjálft, er það ekki?
Þetta eitt get ég gefið ykkur.
Það er ekki mikið fyrir það sem þið gerðuð, en allt sem ég á.
Getir þú ekki sagt okkur fleira, kveðjum við.
Guðirnir miskunni sig yfir ykkur.
Fíneos, hér eftir éta þær leifarnar þínar.
Verði þér að góðu.
Hér er grunnt.
Rólega. Róið varlega.
- Allir, hvílið! - Allir, hvílið!
Þetta er þröngt sund. En hvað óttaðist Fíneos?
- Þetta virðist lygnt. - Of lygnt. Akastos!
Ég þekki duttlunga sjávarguðsins. Flestir þeirra eru hættulegir.
Akastos, hlustaðu eftir.
Þið hinir, verið tilbúnir að róa. Rólega. Sparið kraftana.
Gætu þurft þá seinna.
Skip framundan! Skip framundan!
Þarna er það. Það virðist ekki eiga í miklum erfiðleikum.
- Heil skipsáhöfn. - Og Lýnkevs.
Það var ekki unnt að bjarga honum. Ekki í þessum öldugangi.
- Förum við í gegn? - Já.
En... Allt í lagi, í gegn.
Hver maður á sinn stað.
- Nú er ekki aftur snúið. - Nei, Akastos, ekki í þessari ferð.
Trommuslagari! Berðu taktinn!
En hafðu hann hægan!
Guðirnir vilja skemmtun.
- Jason gengur of langt. - Því hann segir satt?
Snúið við, við erum í gildru.
- Í gildru, Hera. - Nú á ég aðeins einn leik eftir.
- Biddu til guðanna, Jason. - Guðir Grikklands eru grimmir.
Þar kemur að allir menn munu læra að lifa án þeirra!
Róið!
Farðu aftur á þinn stað.
Róið! Róið þar til hjörtun springa, róið baki brotnu.
Róið! Róið!
Haldið áralaginu!
Jason dirfðist að tala um endalok guðanna, en þú lætur hann lifa.
Ef ég refsaði fyrir hvert guðlast, tapaði ég allri tryggð og virðingu.
Þú ert guð margra, en þú ert ekkert án trúar þeirra.
Þú skilur það, en þó ertu áfram hjá mér?
4- Er það veiklyndi, herra minn? - Ekki veiklyndi, næstum mannlegt.
Guðinum sem bjargaði okkur erum við
þakklátir. Hinir voru óheppnari.
Hvað er þetta?
- Hver ert þú? - Skip þitt sökk.
Við fundum aðeins tvo aðra. Það er hugsað um þá.
- Hvenær siglduð þið frá Kolkis? - Í dögun í morgun.
Í dögun? Þá er ferð okkar nærri á enda.
- Hvaðan komið þið? - Frá Þessalóníu.
Það er á hjara veraldar. Þú líkist ekki kaupmanni.
- Skip ykkar er bardagaskip. - Heimska væri að sigla vopnlaus.
Okkur heyrist að konungur ykkar, Eetes, óttist guðina.
Guðirnir sendu okkur. En ég vil tala við hann einn, með friði.
Svara nú minni spurningu. Hvað var skip þitt að gera hér?
Við vildum færa guðunum fórn. Til að gera sundið öruggt.
Guðir okkar hafa verið reiðir, er eru ekki eins máttugir og ykkar.
- Ert þú hofgyðja? - Ég þjóna í hofi Hecate.
Dansari. Er Hekatos guð Kolkisbúa?
Ég heyrði þeir dýrkuðu óvenjulegt goð. Hrútsreyfi.
Reyfið er úr gulli. Gjöf guðanna.
Það færði okkur frið og velsæld.
Á morgun setjum við þig á land. Kannski sýnirðu mér borgina.
- Segðu mér nú nafn þitt. - Medea.
- Hver ert þú? - Nafn mitt erJason.
Eftir nokkra tíma sjáum við Kolkis. Ég sigli inn að næturlagi.
- Ég vil engin vandræði. - Það verða engin.
- Hvenær gerum við árás? - Við gerum enga árás.
En þú hefur góða bardagamenn.
- 40 bardagamenn gegn heilli þjóð? - Frekar 40 en einn.
- Við erum ekki sjóræningjar. - Ertu ekki bardagamaður?
Ég fer einn og athuga aðstæður.
Til að sjá hvernig landið liggur? Því tekurðu ekki nokkra menn með?
Því færri sem fara, því færri verða teknir höndum. Fæstir eru?
- Einn. - Einmitt. Ég fer að ráðum þínum.
Eftir að sigla saman svona langt, getum við sagt hugi okkar.
- Hvað liggur þér á hjarta? - Við fikrum okkur upp eftir ánni.
Gerum áhlaup á verðina og grípum reyfið. Förum áður en þeir vita af.
Árás að næturlagi? Og í myrkrinu mun maður deyja. Ég.
Spjót í bakið. Grískt spjót, Akastos. Kannski þitt.
- Þetta verður þér að bana, Jason. - Haltu þig frá mér.
Efemos!
Það er Efemos. Hann er dáinn.
Sjáið. Skorið og blóðugt.
Akastos hlýtur að vera á sjávarbotni.
- Dragið upp seglin! - Og Efemos?
Hafið var ríki hans þegar hann lifði. Geymi það lík hans núna.
Dragið upp seglin! Upp með seglin!
Þú ert særður. Í Kolkis vex blóm sem
græðir og linar sársauka.
Ég sýni þér það á morgun.
- Hvað kallið þið þetta blóm? - Það spratt af blóði Prómeþeusar.
Það hefur verið notað gegnum árin vegna lækningamáttar þess.
Sólin er komin hátt á loft. Af stað.
Fylgið veginum í austur. Ég fer aðra leið.
Gyðjan Hekate hefur mælt.
Í dag verður einn á meðal okkar frá hjara veraldar.
Nafn hans er Jason. Þeir sem hann spyr til vegar munu segja þetta:
Eetes, konungur Kolkis, bíður hans í hofi Hekate.
Og það er það eina sem nokkur maður mun segja við hann.
Stígðu fram, Jason.
Þú hefur hjálpað okkur öllum Í kvöld skulum við fagna.
Við vitum af hetjudáð þinni. Komdu með félaga þína í höll mína.
Þakka þér, herra minn. En ég skil þetta ekki.
- Medea? - Velkominn til Kolkis.
- Fyrir Jason og Argóförum! - Jason og Argófarar!
Segðu mér, því kemur þú hingað?
- Með friði. - Ég spurði hví, ekki hvernig.
- Hversu marga menn hefur þú? - Nóg.
Og þú ógnar okkur ekki? Þeir sem koma með svikum enda í dauða.
Ég veit þú kemur eftir reyfinu. Munt stela því, ef þörf krefur.
Við látum gjöf guðanna ekki frá okkur. Hún færði Kolkis auð.
Að láta hana af hendi myndi valda eyðileggingu lands okkar.
Við getum ekki boðið ykkur velkomna, þið fáið það sem þið eigið skilið.
Sem þjófar, sjóræningjar, morðingjar.
Við þökkum einum manni.
Þeim sem að kom upp um glæpsamlega atlögu við ríki okkar.
Sonur Pelíasar, konungs Þessalóníu. Akastos!
Hekate, drottning myrkursins. Þú hefur alltaf hjálpað mér.
Segðu mér nú hvað ég á að gera. Þú gafst mér spádómsgáfu.
Því sagðir þú mér ekki frá svikum Akastosar?
Sem situr að drykkju með Eetes, -
- á meðan Jason... í fangelsi... dæmdur til dauða.
Hjálpi ég honum í leit hans að reyfinu, -
- gerist ég svikari við land mitt og við þig, Hekate.
Og ef ekki... svík ég sjálfa mig.
Hekate, hjálpaðu mér.
Medea, því kemur þú hingað? Sendi Eetes þig?
Ég kom til að biðja þig að hætta leitinni og fara í friði.
- Og koma aldrei aftur. - Og gleyma gullna reyfinu?
Þá var það Eetes. Segðu ég muni gera það sem guðirnir ætluðu mér, -
- og ég svíki aldrei Argófarana, sama hvað í boði væri.
Jafnvel þó væri það Medea, hofgyðja Hekate.
Gleymdu gullna reyfinu, ég óttast um þig.
Ef þú ætlar þér að fara með það, verð ég að koma með þér.
- Ég fer einn. - Nei, ég verð að koma með þér.
Nú á ég ekkert föðurland. Og ég elska þig.
Kastor, Felaros, Dímítris, farið að dyrunum.
Þið hinir, aftur á ykkar staði.
- Hofgyðjan! - Hlustið.
Farið um borð í skipið. og róið með straumnum.
Það er skarð í klettinum. Sökkvið akkeri þar, við komum.
- Hvað hefur gerst? - Jason er flúinn.
- Og menn hans? - Horfnir. Verðirnir fengu svefnlyf.
Þá hefur hann hjálparmann.
- Hvar er Akastos? - Ekki í híbýlum sínum.
Hjálpaði Akastos Jason? En ekkert mælir með því.
Nema það hafi verið Medea sem blandaði svefnlyfið.
Ég sá hvernig hún horfði á Jason.
Hún mun vísa þeim á reyfið.
Argófararnir munu sigla. Landleiðin er styttri.
Safnaðu saman mönnum þínum.
Hlustið.
Hermenn!
Faleros, Kastor, fylgið mér. Nei, ekki þú Polýdevkes.
Vertu um borð með hinum, og gætið skipsins.
Jason... Jason!
Eetes og Kolkisbúar... Við heyrðum í þeim. Þeir koma.
Náið reyfinu.
Verðir, fylgið þeim þangað, og þessa leið.
Bíðið!
Hekate, drottning myrkursins! Hefndu þín á Þessalóníumönnum.
Færðu mér börn vatnaslöngunnar. Börn næturinnar!
Færðu mér tennur vatnaslöngunnar. Fljótt!
Gegn börnum tanna vatnaslöngunnar er engin vernd.
Reyfið, komdu með reyfið. Það hefur lækningamátt.
Það er satt. Það hefur lækningamátt.
Jason!
Haldið aftur af vörðunum, eða þeir deyja með Jason og sjóræningjunum.
Rísið upp af dauðum, þið sem vatnaslangan hefur drepið.
Rísið úr gröfunum og hefnið okkar.
Þeir sem stela gullna reyfinu, verða að deyja.
Argos, farðu í skipið. Taktu Medeu með þér.
Þarna!
Og þarna!
Þarna er annar!
Og fleiri!
Drepið þá!
Drepið!
Drepið! Drepið þá alla!
Hörfið.
Þetta sannar að ég er verðugur andstæðingur.
Hvert ert þú að fara? Leiknum er ekki lokið.
Láttu þau njóta lygns sjávar, hægrar golu, og hvort annars.
Stúlkan er falleg, og ég er alltaf tilfinningasamur.
En Jason bíða önnur ævintýri.
Ég ætla mér meira með Jason. Höldum leiknum áfram síðar.